Wielkanoc na Wyspach Zielonego Przylądka

Kościół nazaretański w Ribeira de Barca.

Kościół nazaretański w Ribeira de Barca.

Tak naprawdę święta Wielkiejnocy nie wyróżniają się niczym specjalnym. Nie jada się specjalnych potraw i oprócz widowiskowej procesji organizowanej w niektórych miejscowościach, święta te nie są związane z jakimiś wyjątkowymi tradycjami, które odróżniałyby Wielkanoc od innych świąt z dodatkowym dniem wolny, którym na Wyspach jest Wielki Piątek.

Na marginesie warto dodać, że dominującą religią jest religia katolicka, którą wikarzy i księża implementowali wraz z zakładaniem nowych osad. Pozycję tej religii na przestrzeni dziejów umacniał też fakt, że to katoliccy misjonarze czy inne osoby blisko związane z kościołem nierzadko byli jedynymi, którzy posiadali wiedzę, aby być nauczycielami.

Jednocześnie na religię coraz wyraźniejszy wpływ miał charakter społeczeństwa zamieszkującego wyspy, z biegiem czasu wyraźnie coraz bardziej eklektyczny. Nie bez oporów, między biblijnymi wersetami kościół zaczął akceptować (albo: przymykać oko) na pochodzących z Afryki wróżbitów, omeny i zabobony . Dość szybko księża nie tylko przestali walczyć z uzdrowicielami, ale sami zaczęli praktykować medycynę naturalną. A uzdrowicieli byli nie tylko wzywani przez Afrykańczyków, ale również przez Europejczyków, którzy we właściwościach uzdrowiciela upatrywali odpowiednik katolickiego cudu.

Misjonarze próbowali krzewić pojęcia grzechu i przebaczenia, choć nie zawsze z pozytywnym skutkiem, gdyż Kreole nie do końca dawali się przekonać i wyznawać swoje grzechy.

Z kolei dla tych, którzy zmuszeni byli opuścić swoje kulturowe i religijne korzenie w Afryce, wszechobecne chrześcijaństwo, z czasem przefiltrowane jednakowoż przez wpływy afrykańskie, nie było wcale do nieprzyjęcia. Wręcz przeciwnie. Wielu upatrywało w nim możliwość awansu społecznego czy obronę przeciwko arbitralnej władzy.

Dobrym przykładem tej religijnej symbiozy są święta świętych, obchodzonych w maju i w czerwcu, związane z przesileniem letnim, znane i wspólne obu religiom. Na polach praktykuje się wtedy rytuały, czerpiące i z tradycji chrześcijańskiej oraz afrykańskiego animizmu.

Oprócz wyznania katolickiego, na Wyspach Zielonego Przylądka, są też wyznawcy Kościoła Nazareńskiego, Adwentyści, jak również muzułmanie, będący przede wszystkim imigrantami z Senegalu i Nigerii.